Grup, bir ilkeyle ye bir üyelik hak ve gö-122 görevleri dizisiyle birbirine bağlanmış birey­ler topluluğuna verilen addır. Gruba gir­mek için gerekenleri yerine getirmeyi ka­bul eden kişi grubun üyesi olmuş olur ve grup içinde belirli bir statü elde eder. Gruplar sosyal yapının başlıca unsurları­dır.

C.H.Cooley, grupları birindi ve ikincil gruplar diye ikiye ayırmıştır. Birincil grup­lar yüzyüze ilişkiyle karakterize edilen kü-Çük gruplardır. Onlann kendi davranış normları vardır ve dayanışmacıdırlar. Aile, arkadaş grupları ve pek çok iş grubu bu kategori içinde ele alınır. İkincil grup­lar ise daha büyük olup her üyesinin doğ­rudan doğruya birbiriyle ilişkili olması ge­rekmez. Kimi ikincil gruplar, sözgelimi sendikalar en azından bazı üyelerinin bir­biriyle ilişkide bulunduğu, diğerlerinden farklı bir normatif sistemi olan birlikler olarak tanımlanabilir.

Sosyolog Nerton tarafından ortaya atı­lan referans grubu terimi ise, bir bireyin kendileriyle özdeşleştiği ya da o kişinin düşünceleri için referans noktası olarak kullandığı kişiler topluluğunu ifade eder. Ama sosyal organizasyon ile sosyal yapı arasmda R.Frith'in Sosyal Organizasyo­nun Unsurları (1951) adlı eserinde yaptığı ayrıma dayanan başka bir tasnif de yapıl­mıştır. Sosyal gruplar ile sosyal kategori­ler arasmda yapılan bu ayrıma göre, sos­yal bir kategori, sosyal olarak birbiriyle il­gili özellik ya da karakteristiklerin (yaş, cins, meslek, dinî inanç, ortak bir ataya sa­hip olma vb.) bir kısmını paylaşmaların­dan dolayı kavramsal olarak gruplanmış bir bireyler topluluğu iken; sosyal bir grup, ekonomik, siyasal, dinî, meslekî vb. gibi birbiriyle bağlantılı bir roller manzu­mesi İçinde ilişkide bulunan bireyleri İçe­rir.

Bazı gruplar şirket özelliği gösterirler. Onlar ya maddî (toprak ya da sermaye teç­hizatı gibi) ya da maddî olmayan (beceri­ler, seçkinlikler, unvanlar gibi) bir mülk ya da mülkiyeti kontrol ederler. Şirket grupları tipik bir biçimde diğer gruplar­dan daha dayanıklı olurlar, onlar zaman içinde kişisel değişmeler olsa da grup ola­rak kimliklerini korurlar. Bir grubu diğer topluluklardan ya da kalabalıklardan ayırd eden şey, üyelerinin birbirleriyle bel­li zamanlarda iletişim kurmaları ve iç or­ganizasyon ve bağımsızlıklarına sahip bu­lunmalarıdır. Grup bireylerinin iki kısım­da incelendiği görülür. Birincisi grubun merkezinde olan ve birbirlerine sıkı sıkı­ya bağlanmış olanlar. İkincisi ise, grubun çevresinde bulunup, öncekiler kadar ya­kın bir ilişki içinde bulunmayanlardır.

1930' lardan itibaren küçük grupların in­celenmesine bir ilgi artışı görülmüş ve sonradan birbiriyle birleşecek üç yakla­şım ortaya atılmıştır. Birincisi E.Mayo ve öğrencilerinin sanayide iş gruplarını, sa­nayide insan ilişkilerini incelemek amacıy­la ele alıp araştırmalarıdır. İkincisi K.Le-win'in deneysel psikoloji alanında (grup) liderliği hakkında yaptığı araştırmalardır. Üçüncüsü ise, J.L.Mareno'nun sosyo— metri tekniğiyle küçük gruplar içindeki sosyal etkileşim ve iletişimin yapısını de­neysel yoldan araştırmasıdır. Bu küçük gruplar üzerine yapılan çalışmaların daha büyük sosyal birimlerle olan ilişkisi ise he­nüz kanıtlanmayı beklemektedir.

Etiket: Grup